- F.
- Th.
- S.
- L.
[comp.
privatius:
ArHist XII 2,
p. 323 (a.
1348)
:
sitque ... in conventu
subiectus penis aliis privatius.]
I.
prywatnie, jako osoba prywatna, osobiście, we własnych sprawach;
non publice, domestice,
proprie.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 691 : p-m id est priuate «osobliwie»; publice enim et priuate opponuntur.
II.
oddzielnie,
osobno; separatim (saec. XVI).