[superl. praeplurimus cf.
infra 979, 3.]
bardzo li
czny, przeliczny; valde multus, plurimus
Dogiel IV p. 78 (a. 1404) : datum in Raciąż ... praesentibus ... dominis ... et aliis praeplurimis fide dignis.
KH XXXIX p. 518 (a. 1445) : rex ... progressus fuerat cum suorum turmis satis p-is ad territoria Turcorum.