- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
I.
napominać, przestrzegać, pouczać; admonere, hortari,
praecipere.
Per
abundantiam additur
monitionibus (
CodEp I p. 45, a.
1418)
, petitione (
ArHist X
p. 146, a.
1526)
.
N.
locut.
vox praemonita
ostrzeżenie; praemonitio
AGZ XI p. 5 (a. 1424) : Mathiasch ... premunitus fuit, quod ... foverat sub se homines maleficos ... quare ipse ad vocem talem p-tam detinuit homines et ipsos incarceravit.
Constr.
a.
sq.
gen.
CALLIM. Hist. p. 184, 12 : p-tum regem pactionis ac fidei etiam hosti seruandae.Cf. Th. X 2, 721, 65. b. sq. acc. rei
Tom. VI p. 167 (a. 1522) : ea, que intelligit ... p-at.c. sq. abl. d. sq. ab :
JAC. PAR. Var. I p. 110 : sodales ... a voraginibus criminalium viciorum p-re.e. sq. ante :
Dogiel I p. 548 (a. 1501) : licebit duci ... ducatum ... impignorare ... debebit tamen ... nos ... ante ... annum de hoc p-re.f. sq. de. g. sq. enunt. finali c. quatenus:
ArHist X p. 146 (a. 1526) : dominum ... esse p-ndum, quatenus ... appellationes admittat.h. sq. enunt. finali c. quia:
PEREGR. fol. e Ia : Mardocheus p-uit regem ... quia volebant eum duo serui occidere.i .sq. enunt. finali c. quo:
AKap p. 26 (a. 1534) : p-ndo suam paternitatem, quo ... magistri ... ordinarentur.k. sq. enunt. finali c. ut.
II.
powiadamiać, uprzedzać, uwiadamiać;
certiorem facere,
praedocere.