- F.
- S.
- B.
- L.
- O.
I.
propr.
1.
(wstępna) zabawa, żarty, igraszki; lusus (ante
principalem ludum actus), ioci,
ludicrum
SCARB. Sap. I p. 217, 32 : mundus ... excogitat ludos, parat p-a, ministrat musicorum instrumenta.
Ib. III p. 37, 16 : magnum videatur gaudium ... inspicere mundi spectacula, equirere p-a.Ita saepius.
2.
(praec.
pl. ) harce, wstępne
walki przed bitwą;
proelia, quae pugnam principalem antecedunt
DŁUG. Hist. I p. 193 (= I p. 260 ed.nov.) : fiebant inter exercitus excursiones et certaminis mutua p-a.
Ib. III p. 214 (= V p. 234 ed.nov.) : dies ... aliquot ... fiebant per arcus et balistas bombardarumque proiectiones, utroque inspectante exercitu, p-a.
Ib. IV p. 47 : p-a ... concertationum ... per singularia certamina fierent.Ita saepius. Glossa Pol.
GLcerv p. 689 : p-um «harcowanie».Cf. PRAELUSUS.
II.
transl. wstęp,
przygrywka, zawiązek, zapowiedź
czegoś; praenuntium, incitamentum, exordium
VHedv p. 578 : ipse Deus ei illius eterne iocunditatis quedam p-a ostendebat.
MATTH. OpTheol p. 370 : sacramentum corporis Christi est ... futurae iocunditatis amabile p-um.Ita saepissime.
Constr.
ad I - II:
a. abs. b. sq.
gen.
,
cf.
et 9 et saepius.
III.
singulare: instrument muzyczny: instrumentum
musicum
MICH. CLEP. p. 19 : ad quod convivium vocavit viros cum citharis et p-is diversis, ut domini et domine ... tripudiarentur.