General
Full Entry
More

POENALITER

Grammar
  • Formspoenaliter, paenaliter, penalyter
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type
Meaning Outline
  • I. poenae nomine
  • II. moleste, graviter, acerbe

Pełne hasło

POENALITER s. PAENALITER s. PENALYTER adv.
  • F.
  • G.
  • Bl.
  • Dc.
  • L.
[comp. magis poenalius infra 710, 1.]
I. za karę, jako kara, tytułem kary; poenae nomine
CodSil IX p. 241 (a. 1339) : de duobus denariis sibi p-r provenire consuetis.
KsgKaz p. 134 (a. 1380) : Armknecht tenetur I 1/2 marcam p-r XL marcas.
Ita saepius.
N. locut.
alloqui, procedere występować sądownie przeciw komuś; iure procedere
KsgPrzem I p. 135 (a. 1425) : institor allocutus fuit p-r de ablacione cartharum.
Dogiel I p. 217 (a. 1549) : de iis ut communibus hostibus ... ubicunque ex officio inquiri, insequi et p-r procedi debeat.
II. ciężko, boleśnie, uciążliwie; moleste, graviter, acerbe
MATTH. Rat. p. 103 : rustici ... et nobiles laborant et p-r gravantur.
JAC. PAR. RefEccl p. 279 : oportebit ... cicatricem (ed. cicarix) de novo aperiri magis p-ius quam si non superducta fuisset.
Ita saepius.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)