General
Full Entry
More

PERSONALITER

Grammar
  • Formspersonaliter
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type
  • Part of Speechadverb
Meaning Outline
  • I.
    • 1. phil. theol. personae respectu habito
    • 2. log. quo ad individuum supponendo, suppositione personali (cf. s.v. II 2)
    • 3. gram. gram. modo personali; certam personam gram. significando (saec. XVI).
  • II.
    • 1. (ipse vel ipsi) per se
    • 2. singillatim

Pełne hasło

PERSONALITER adv.
  • F.
  • G. (rec.),
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
  • H.
  • Ha.
  • N.
  • K.
  • O.
I.
1. phil. et theol. ze względu na osobę, osobowo; personae respectu habito
SCARB. Glor. p. 84 : tres siquidem p-r, sui quisque ratione distinctus (de Trinitatis Sanctae personis ).
BYSTRZ. Log. fol. m IVa : dicitur species de homine accepto simpliciter pro natura communi hominis, tamen non dicitur de homine communi accepto p-r.
WROCŁ. EpitConcl fol. b IVa : non est aliud Pater, aliud Filius, aliud Spiritus Sanctus, quamuis p-r alius est Pater, alius Spiritus Sanctus.
2. log. . w supozycji personalnej, w odniesieniu do poszczególnego desygnatu; quo ad individuum supponendo, suppositione personali (cf. s. v. II 2)
MatFil II p. 33 (saec. XV in.in) : Deum esse potest sumi p-r materialiter et in conclusionibus volo hoc aggregato uti p-r.
Gramm. p. 187 (saec. XV) : cum dicebatur: Socrates est fortissimus hominum ... ly hominum supponit simpliciter et indefinite; sed cum dicitur: Socrates est homo, ibi est supponit p-r (ed. personalis).
GŁOG. Porph. fol. 1 Villa : cum ... dicitur: Ioannes est homo, homo supponit p-r, cum autem dicitur: homo est appellatiue qualitatis, homo supponit materialiter.
WROCŁ. Dial. fol. A IVa : nomen capitur ... proprie pro omni voce, que significatiue et p-r capta ... potest reddere suppositum verbo personali finiti modi.
Ita saepius.
Opp.
materialiter ( cf. supra 4 et 12 et saepius), simpliciter ( cf. supra 7 et saepius).
3. gram. osobowo (o formie czasownika); modo personali; certam personam gram. significando (saec. XVI).
II.
1. osobiście, we własnej osobie; (ipse vel ipsi) per se
*KodMaz(K) p. 93 (a. 1168-1185) : abbas decimas ... p-r ad tempus obtineret.
*KodMp II p. 42 (a. 1229) : ne ... quodlibet beneficium ecclesie uestre ... liceat alicui p-r dari ... absque consensu tocius capituli.
KodWp I p. 131 (a. 1233) : p-r ecclesias et sacerdotes visitantes archidiaconi ... reforment secundum Deum que sunt reformanda.
KodPol I p. 74 (a. 1254) : p-r easdem villas ... cum nostris baronibus ... circuivimus.
Ita passim saec. XIII-XVI. Glossa Pol.
AGZ XIV p. 326 (a. 1451) : qui sunt citati p-r alias «oblycznye».
Iuxta posita
corporaliter ( MATTH. Dial. fol. Ca ) , realiter ( DokKujMaz p. 319, a. 1349) , per se ( KodWp II p. 2, a. 1288 ; additur ipsum: Lites I p. 30, a. 1320).
Opp.
nomine alicuius ( Lites I p. 23, a. 1320).
2. jednostkowo, z osobna; singillatim
IusMet p. 202 (a. 1505) : quilibet officialis montanus, quemadmodum ... carpentarii ... lotores minerarum ... notarii... et caeteri alii, licet hic non p-r nuncupati, debent esse jurati.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)