- F.
- G.
- Bl.
- S.
- L.
- A.
I.
adi.
perypatetycki, należący do szkoły filozoficznej Arystotelesa; ad Aristotelis scholam philosophicam pertinens.
Dicitur de
secta (
MARTIN. OP. Chr.
p. 55
), studio (
GŁOG. Anal. fol. AA Ib
), via (
GŁOG. Hisp. fol. x VIa
et saepius).
II.
subst.
peripateticus,,
-i
m.
perypatetyk, wyznawca filozofii Arystotelesa; qui ad eandem
scholam
pertinet.
N.
etymologiam m.
ae.
MARTIN. OP. Serm. p. 405 nlb.: p-i dicuntur a peri, quod est circa et pathos quod est calcans, quasi circa calcantes.