- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
I.
de hominibus
1.
skóra; cutis,
pellis.
Praec.
saec.
XVI in locut.
α. se intra (suam) pelliculam
continere, cf.
β.
aliquem ad pelliculam suam redigere
wyrzucić z powrotem do własnego domu;
i.q. ad propria
Tom. VII p. 11 (a. 1524) : ut ... ea colluvies, que ex variis nationibus confluxit ... ad p-am suam redigatur.
2.
med.
t.t. skórka, błona (zwł. otaczająca
lub wyściełająca wewnętrzne organy
człowieka);
membrana, tunica (praec. qua
interiora intestina hominum
circumvolvuntur)
VINC. p. 411 : venter ... eius ... ita computruerat, quod usque ad portam propaginis veniens omnia intestina denudaverat, quedam tamen p-a cottidie nascebatur etc.
VITELO Epist. p. 8 : phreneticis, quorum passio ... nascatur ex apostemate nato in quibusdam p-is cerebri propter incensionem cholerae vel ... ebullitionem sanguinis.Ita saepissime.
Syn.
tunica:
THOM. Med. p. 170 : in superficie stomachi exterius, hoc est in tunica sua exteriori seu p-a fuerit apostema.Praec. w oku; in oculo nascens
HESSE Matth. IV p. 89 : albugo ex p-a visum impediens.
MPH IV p. 446 (a. fere 1454) : in oculo ... cuius visu ... penitus caruit, quia sibi ipsum quedam p-a ex infirmitate obtenebraverat, repente lumen accepit et perfectam recuperavit sanitatem ita, ut sibi apparebat, quod eadem p-a taliter lumini cederet, acsi aliquis studiose ipsam sibi de oculo absque omni dolore detraxisset.
Constr.
sq. gen.
(supra 41
THOM. Med.
p. 112
et saepius). Ita saepius.
II.
de animalibus: futerko, skórka małego zwierzęcia; pellis
animalis parvi.
Distinguitur addito
a.
adi.
,
v.
gr. asperiolina (
*Somm. II
p. 95, a.
1395)
, mardurina (
*KodMaz(K)
p. 43, a.
1136
et saepius), ), vulpina (
ib.
).
b.
gen.
MIECH. Chr. p. 197 : p-is capitum aut extremitatum asperiolorum.
c.
vocabulo Pol.
AKapSąd III p. 162 (a. 1512) : pelliceam ... de p-is «novogrothki».