- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- NGl.
(wystawienie na) pokaz;
ostensio, ostentatio.
Praec.
in locut.
ostentui habere
(e
Vlg.
Hebr.
6,6)
wystawiać kogoś na pośmiewisko, wyszydzać; aliquem
ludibrio habere.
N.
(sensu debilitato) lekceważyć; contemnere, neglegere
DŁUG. Hist. III p. 199 (= V p. 219 ed. nov.) : habens illam uxorem et o-ui et despectui.
Ib. 462 (= VI p. 156 ed. nov.): invitationem ... habens o-ui ... exercitu congregato ... ingreditur.
Simili sensu
deputare
ib. V p. 252 : nobiles ... magis o-ui et fabulae quam compassioni singula nuntiata deputabant.