- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- L.
- A.
I.
adi.
1.
wszechmocny, wszechpotężny; qui omnia potest,
qui potentatem omnium tenet.
Dicitur de
Deo et eius potestate;
item
ap.
poetas
saec.
XV de Iove.
2.
uprawniony do czegoś;
potestate (iure) aliquid agendi
praeditus
PP III p. 2 (a. 1427) : fecit eum o-em et fortem extorquere et exigere omnia sua debita.
II.
subst.
Omnipotens,,
-ntis
m.
Bóg, wszechwładca; Deus qui
omnia potest, rector omnium (saec.
XVI).