- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- A.
- H.
I.
concr.
1.
zapora, osłona; obiciendi
actus vel effectus, tegumen.
Additur
gen. explic.
clipeorum (
NIC. BŁ. Serm. II
p. 102
)
, corporis proprii (
HERBORD
p. 87
;
ArPrawn VII
p. 301,
a. 1565),
;item
astr. lunae,
terrae (in corporum caelestium defectione,
saec.
XVI).
N.
constr. sq.
contra :
ArPrawn VII p. 301 (a. 1565) : fidem ... suam ... probauerunt ... corporum o-u contra ... pericula magnifice.Meton. i.q. tutela
Tom. II p. 102 (a. 1512) : qui o-u nostro protecti tuti hactenus fuere.
2.
sterczący występ, przylądek;
procursus (insulae) saec.
XVI.
II.
abstr.
1.
sprzeciw, zastrzeżenie; contradictio,
condicio.
Additur
obstaculi:
PreussUB p. 199 (a. 1252) : quemcunque servum nostrum ... dixerimus ... absque ullo obstaculi o-u nobis reddatur.Praec. iur. exceptionis, impedimenti et abs. : przeszkoda prawna; iuris exceptio.
Additur
gen.
explic., v.
gr.
appellationis (
*CodSil X
p. 157,
a. 1346)
, excommunicationis (
MPVat III
p. 158,
a. 1310)
, praescriptionis (
ArPrawn IV
p. 145,
saec. XIV med.).
Occ.
i. fere q. pretekst;
praetextus
DokKujMaz p. 181 (a. 1244) : nullus a vobis sub o-u consuetudinis ... quicquam audeat extorquere.Cf. OBIECTIO II 2.
2.
criminis
et
abs. : zarzut, oskarżenie;
criminatio, accusatio
MARTIN. OP. Chr. p. 156 : Adrianus imperator praecepit ... ut nemini liceret Christianos sine o-u criminis aut probatione damnare.
RHist XXX p. 177 (a. 1310) : procuratori ... super sententiarum ... et criminum infamiae o-bus perpetuum silentium imponentes.
*CodVit p. 1024 (a. 1407) : propter necessitatem responsionis fiende ad o-us partis adverse cum protestacione.Cf. OBIECTIO II 1 et Th. IX 2,64,74 sqq.
Constr.
ad
1—2
(indicatur
obi.
)
a.
sq.
gen.
b.
sq.
de:
JAC. PAR. Serm. fol. 173a : ad o-us Christi de psalmo respondere non poterant [pharisaei (alluditur ad Vlg. Matth. 22,43 sqq.]).
Iuncturas verbales
obiectum (-us) dare (alicui rei:
RHist LXIX
p. 339, a.
1499)
, depromere (in aliquem:
DŁUG.
Op.
p. 378
).
Opp.
obiectibus satisdare (
PrzMog
p. 27
)
, ab obiectibus innocentem invenire (aliquem:
AKapSąd I
p. 92, a.
1457).
3.
gram.
przedmiot, dopełnienie;
obiectum
Gramm. p. 166 (saec. XV) : si o-us regitur a parte casuali, tunc fit construccio transitiua personarum.