General
Full Entry
More

NOMINALIS

Grammar
  • Formsnominalis, nominalis
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -e -is
  • Part of Speechadjectivenoun
  • Gendermasculine
Meaning Outline
  • I. log. qui ad nomen substantivum pertinet, nomine substantivo constat,
  • II. philosophus, qui universalia solo nomine exsistere putat

Pełne hasło

NOMINALIS, -e
  • F.
  • G.
  • Bl.
  • S.
  • Dc. (pl.
  • subst.),
  • NGl.
  • B.
  • L.
  • N.
I. adi. gram. et phil. t. t. rzeczownikowy; qui ad nomen substantivum pertinet, nomine substantivo constat, v. gr. dictio ( STOB. in Gramm. p. 152 et saepius), negatio ( GIEŁCZ. fol. D IIa) , resolutio propositionis log. ( WROCŁ. Dial. fol. A VIIIa et saepius ib. ), terminus ( GŁOG. Don. fol. E IIb).
II. subst. nominalis,, -is m. nominalista, filozof nie uznający realnego istnienia powszechników; philosophus, qui universalia solo nomine exsistere putat
GIEŁCZ. fol. C IIb : quas res vniuersales negant penitus domini n-es.
GŁOG. Porph. fol. n Ia : n-es enim pure logicaliter exponunt, quod declaratio particularium licet vera sit, tamen non est secundum mentem et intentionem Arestotilis.
Ita saepius in textibus phil.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)