General
Full Entry
More

NARRO

Grammar
  • Formsnarro, narrata
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -are, -avi, -atum -orum
  • Genderneutre
Meaning Outline
  • enarrare, declarare, exponere (dictis vel scriptis), notum facere, dicere, referre.
    • α. continere.
    • β. + narratur, narratum est dicitur,dictum est
    • a. coram iudice testari
    • b. testimonium, relatio.
    • c. + loquelam, narrationem (de actore) i. q. apud iudicem exponere
    • c. + iuramentum, rotam iuranti formulam iuris iurandi pronuntiare, ut repetat
    • d. + iuramentum ius iurandum mandare
    • e. + negare narrata prout narrantur narravit negavit (de reo) actoris narrationem falsam esse dicere

Pełne hasło

NARRO, -are, -avi, -atum
  • F.
  • G.
  • Bl.
  • S.
  • NGl.
  • A.
  • L.
  • N.
opowiadać, przedstawiać (w mowie lub piśmie)y mówić, powiadać; enarrare, declarare, exponere (dictis vel scriptis), notum facere, dicere, referre. Occ.
α. (de scripto)opiewać; continere.
β. pass. impers. narratur, narratum est jest powiedziane,powiedziano; dicitur,dictum est
ZABOR. Tract. p. 67 : in scriptis cuiusdam Romani pontificis eundem imperatorem Constantinum dixisse n-atur: si propriis oculis etc.
AKapSąd III p. 113 (a. 1506) : testi n-tum est, quia dicebant (cf. infra testi dictum est ... quod [eqs.).
Praec. iur.
a. fere i. q. zeznawać w sądzie; coram iudice testari
Lites I p. 24 (a. 1320) : ad secundam intentionem dixit testis, quod supra omnia n-vi, que scivi.
StPPP VIII p. 503 (a. 1398) : ministerialis debet n-re, utrum cum iure bos fuit receptus.
Ita passim.
b. narrata,, -orum n. to co opowiedziane, wywody, zeznania; testimonium, relatio.
c. loquelam, narrationem (o powodzie) przedstawić (swoją sprawę w sądzie); (de actore) i. q. apud iudicem exponere
KsgGrWp I p. 219 (a. 1395) : debent venire in ...judicium et ipsorum loquelam n-re.
StPPP VII p. 241 (a. 1509) : qui citat ... debet sibi (i. citato )n-re hanc narrationem, qua et dominum cmetonis citaverat.
Fortasse huc spectat quoque
TPaw IV p. 702 (a. 1398) : Stanislaus de Zlotha contra Johannem prius n-uit se coram iudicio et recessit ex eo contumax in 1° termino (refl. e Pol. przypowiadać się sim. ).
c. iuramentum, rotam wygłaszać przysięgającemu tekst przysięgi do powtarzania; iuranti formulam iuris iurandi pronuntiare, ut repetat
JusPol p. 20 (a. 1264) : qui sibi Iudaeojuramentum n-re debet seu praedicere.
StPPP I p. 274 (a. 1378) : quilibet homo debet ... ter jurare, et debet sibi per praeconem rota ter pronuntiari seu n-ri.
Cf. s. v. EDICO supraIII 947,17 sqq.
d. iuramentum nakazać przysięgać; ius iurandum mandare
AGZ XII p. 156 (a. 1447) : iudex ... iuramentum n-vit alias «roskasal» hominibus.
e. in locut. negare narrata prout narrantur (o oskarżonym) zaprzeczyć treści oświadczenia przedstawionej przez powoda; (de reo) actoris narrationem falsam esse dicere
AKapSąd II p. 42 (a. 1418) : nobilis negavit n-ta etc. deferens iuramento plebani.
ArHist V p. 130 (a. 1456) : litem legitime contestando negauit n-ta prout n-antur.
AKapSąd III p. 10 (a. 1457) : Swanthoslaus animo litem contestandi negavit n-ta, subiungens hec verba eqs.
Ita saepe. Occ. lapsu calami narravit pro negavit :
ARect I p. 224 (a. 1485) : reus animo litem contestandi n-uit n-ta prout n-antur.
Constr.
a. abs. b. sq. dat. c. sq. acc. d. sq. acc. c. inf. e. sq. ad :
AGZ XII p. 188 (a. 1449) : causam ... ministerialis ad terminos proximos n-re habet coram iudicio.
f. sq. coram et 40. Ita saepius. g. sq. de. h. sq. secundum:
VITELO Epist. p. 165 : cuius causam inferius n-bo secundum viam rationis.
i. sq. enunt. interrog. k. sq. enunt. obi. c. quia l. sq. enunt. fin. c. ut :
CantMAe I nr. 37, v. 7a, 2 (ante a. 1433) : letus n-at clero toti, ut se paret obviam.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)