- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- NGl.
I.
propr.
1.
(de hominibus) mówić (zwł. cicho), szeptać;
(submissa voce) loqui, susurrare
Lites I p. 177 (a. 1339) : interrogatus, quid est fama publica et vox, dixit, quod illud, quod ab antiquo dicebatur et m-batur et adhuc dicitur per omnes civitates.
StPPP VIII p. 98 (a. 1384) : pena ... quia m-auit Stephano circa iudicium.
ConcPol VII p. 156 (a. 1420) : de m-ntibus in ecclesiis ... prohibeatis, ne in ecclesiis fiant collocutiones.Ita saepe usque ad saec. XVI med.
N.
sub taciturnitate :
AKapSąd II p. 126 (a. 1440) : venit ad caminatam et ... hiis, qui in caminata fuerunt, sub taciturnitate m-vit.
Iuxta posita
dicere (
Lites I
p. 177, a.
1339)
, fabulari (
WilkLub
p. 3, a.
1455)
, loqui (
ib.
).
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
dat.
(cf.
).
c.
sq.
cum :
WilkLub p. 3 (a. 1455) : scabinus non debet cum hominibus ... m-re.
2.
(de animalibus) szczekać, ujadać, ryczeć;
latrare, mugire (saec. XV—XVI).
II.
transl.
szemrać z niezadowolenia;
murmur cum indignatione edere.
Occ.
i. q. male loqui
SCARB. Sap. I p. 94,197 : quidam dixit mihi tantum malum de quodam, quod fecit me m-re de illo et illum despicere.Cf. MURMURATIO II 2.
Constr.
a.
sq.
adversus :
SCARB. Glor. p. 53,8 : adversus malum m-ntem.b. sq. contra :
SCARB. Sap. I p. 350 : contra regem ... m-vit.Cf. Th. VIII 1679,19 et 42. c. sq. de :
HERBORD p. 37 : non solus ego de hoc m-bam.
MATTH. Rat. p. 9 : de bonitate operum Dei m-at.Ita saepius. Cf. Th. VIII 1679,44.