General
Full Entry
More

MUNITUS

Grammar
  • Formsmunitus, munitum
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um -i
  • Part of Speechnoun
  • Genderneutre
Meaning Outline
  • I.
    • 1. propugnaculis instructus,
    • 2. firmus, securus (saec. XVI).
    • 3. muro structus
  • II. armis instructus, armatus

Pełne hasło

MUNITUS, -a, -um adi.
  • F.
  • Th.
  • S.
  • NGl.
  • A.
I. de rebus
1. obwarowany, warowny; propugnaculis instructus, praec. oppidum, urbs sim., item monasterium ( DŁUG. Hist. IV p. 269 ).
Occ. abs. loco
subst. munitum,, -i n. warownia; locus muris instructus
DŁUG. Hist. V p. 541 : suburbana m-orum igne torrebantur.
2. zabezpieczony,pewny; firmus, securus (saec. XVI).
N. in imagine
structura quaestiunculae :
STOB. Praed. fol. lb : huius ... questiuncule fundamenta ac totam structuram ... tutam esse optimeque ab omni parte m-am.
3. murowany; muro structus
DokLub p. 245 (a. 1445) : in stuba m-a et communi.
Cf. MUNIO 1A.
II. (de hominibus) uzbrojony, wyposażony w broń; armis instructus, armatus
ArPrawn VII p. 69 (a. 1566) : instrumenta bellica ... ne ... hostium legatis vendant, quo hostis m-ior et armatior fiat.
N. in imagine
CodSil V p. 188 (saec. XIV med.) : clericus ... parentibus et amicis potentibus sit m-us, quorum auxilio ... defensari poterit ecclesia s. Crucis.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)