General
Full Entry
More

MUNUS

Grammar
  • Formsmunus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -eris
  • Part of Speechnoun
  • Genderneutre
Meaning Outline
  • I.
    • 1. officium (peragendum).
      • a. gen.
        • α. gen.
        • β. subi.
      • b.
    • 2. dignitas, honor.
      • a.
      • b. + munus absolvere accipere suscipere complecti arripere colere
      • c.
  • II.
    • 1. + a dono donum
      • a. concr.
        • α. eccl.
        • β. quod certis quibusdam temporibus domino a subditis dari solebat
        • γ. donum, quo quis corrumpitur
      • b. abstr.
    • 2. beneficium,
    • 3. + remunerantiae praemium, lucrum
  • III.
    • 1. + gladiatorum equestre; ludi,
    • 2. caerimonia,

Pełne hasło

MUNUS, -eris n.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • L.
  • A.
  • N.
I.
1. obowiązek,zadanie (do spełnienia); officium (peragendum).
Definitur
a. gen.
α. exptic., v. gr. militiae, belli, legationis; item scultetiae ( RevVlad p. 36 ), etiam amicitiae ( Dogiel I p. 575, a. 1466) , matrimonii ( DŁUG. Hist. I p. 332 = III p. 95 ed. nov. et saepius), venerationis ( Tom. IV p. 316, a. 1518), immo salutis suae ( DŁUG. Op. p. 243 ). Porro sq. gen. gerundii, v. gr. docendi, laudandi (saec. XV—XVI).
β. subi. , v. gr. militis, ducis (saec. XV), patrinorum seu fideiussorum baptismi ( ConcPol VI p. 321, a. 1586).
b. adi. , v. gr. agreste ( DŁUG. Op. p. 314 ) , gratulatorium ( Tom. VI p. 109, a. 1522).
Praec. (pl. )
munera civilia świadczenia publiczne; explicat
GLcerv p. 645 : m-a ciuilia sunt triplicia: aut enim sunt patrimonij, quaedam personalia dicuntur, alia mixta; m-a patrimonii seu patrimonialia sunt, in quibus sumptus maxime postulatur, vt praebere vehiculum ad onus portandum, dare censum vel tributum; m-a ciuilia personalia sunt, quae labore corporis et sollicitudine ac vigilantia animi expediuntur, vt esse tutorem, consulem, legatum, defendere ciuitatem, vias reficere et quaecunque aliae sunt curae similes; mixta ea m-a sunt, quae et labore corporis sumptibusque patrimonij et damnis administrandis ac sollicitudine animi perficiuntur.
N. locut.
fatale i. mors, cf. supra IV 80,38 sqq. ; simili sensu ; postremum ( CRIC. in Tom. XIV p. 391, a. 1532) . c. sq. enunt. fin.
DŁUG. Hist. I p. 59 (= III p. 95 ed. nov.) : principibus Polonorum ... m-us id non tenentibus in prospectu ... ut illorum initia ... in posterorum forent traducta notionem.
2. funkcja, urząd, godność; dignitas, honor. Glossa Pol.
GLcerv p. 645 : m-us ... officium «vrząd».
Additur
officii ( DŁUG. Op. p. 64 et saepius). Eodem sensu muneris officium ( ib. p. 29 ) .
Iuncturae verbales notabiliores ad
1—2
a. muneri se committere ( Tom. XII p. 185, a. 1530) vel submittere ( ib. III p. 350, a. 1515), item vacare ( AKap p. 173, a. 1560).
b. munus absolvere ( StKapWł p. 182, a. 1597) , accipere ( saec. XV ; item suscipere : DŁUG. Hist. I p. 156 = I p. 220 ed. nov.), amplecti (saec. XV ; item complecti KodKWil p. 125, a. 1427) , arripere ( DŁUG. Op. p. 188 et saepius ap. DŁUG. ), colere ( DŁUG. Hist. I p. 108 = I p. 167 ed. nov. et saepius), curare (saec. XVI; item procurare: ArPrawn VII p. 71 ) , edere ( DŁUG. Hist. IV p. 727 ), explere (saec. XVI), exsequi (saec. XV), gerere (saec. XVI), obire (saec. XV—XVI; subire: CRIC. in Tom. V p. 263, a. 1520 et saepius), (ob)servare ( DŁUG. Hist. II p. 412= IV p. 165 ed. nov. ; CRIC. p. 74, v. 349 ;), occupare ( DŁUG. Op. p. 554 et saepius ap. DŁUG. ; praeoccupare ib. p. 5 ; ;etiam muneris occupatio id. Hist. IV p. 253 ), (per)agere (saec. XV—XVI), pendere ( APozn II p. 309, a. 1495) , perficere ( Tom. II p. 211, a. 1513) , praestare (saec. XVI), profiteri ( URSIN. p. 67,18) , sufferre ( Tom. XII p. 364, a. 1530) ; simili sensu munere (per)fungi (saec. XV—XVI), etiam imbui ( ADAM p. 320 ) , pollere ( DŁUG. Op. p. 216 ).
c. ad munus aliquem (ad)mittere ( StPPP VII p. 468, a. 1455 ; Tom. VII p. 315, a. 1525) , designare ( CALLIM. Hist. p. 24,9), item munus delegare ( DŁUG. Hist. II p. 329 = IV p. 78 ed. nov. et saepius) vel demandare ( Tom. II p. 185, a. 1513) , munere afficere ( ib. XIII p. 361, a. 1531, cf. Th. VIII 1665,54), onerare ( CodEp III p. 484, a. 1500) .
Opp.
a munere exenterare ( CulmUB p. 793, a. 1538) .
II.
1. podarunek, dar; donum (distinguitur tamen a dono :
ChrHP p. 505 : omnis Polonorum exercitus ... m-bus replentur, duci ... dona offeruntur).
Glossa Pol.
GLcerv p. 645 : m-us ... «dar».
a. concr. ,v. gr. panis ( VAdAnt p. 26,10) . Praec.
α. eccl. columbationis, cf. sqq.
Item (pl. )
munera dotalia, cf. supra III 866,50 sqq.
β. okolicznościowy podarek składany przez poddanych panu feudalnemu; quod certis quibusdam temporibus domino a subditis dari solebat
KodMp II p. 229 (a. 1313) : pro m-bus autem in Natiuitate Domini nobis offerre ... vnum porcum pinguem tenebuntur coloni.
DokMp I p. 205 (a. 1380) : kmethones nobis tenentur semel in anno porrigere honores seu m-a XX ova et duos caseos ad festum Pasche.
γ. (in malam partem) podarunek dawany w celu przekupstwa, łapówka; donum, quo quis corrumpitur (cf. Vlg. Isai. 33,15)
MARTIN. Marg. fol. k Vb : m-us est triplex, videlicet ab obsequiis, quod est seruitus indebite impensa, item m-us a manu, quod est pecunia, item m-us a lingua, quod est fauor.
ArPrawn X p. 436 (a. 1414) : in causa advocati et scabinorum ... pro infamia de extorsione m-um ... et fraudulento iudicio.
b. abstr. in imagine, v. gr.sanctitatis ( CantMAe I nr. 18, v. 12b, saec. XIV in.) , victoriae ( KADŁUB. p. 166 ), etiam virginitatis ( DECIUS p. 48 ) , virtutis ( PAUL. CR. p. 76, v. 38 ).
2. dobrodziejstwo, przysługa; beneficium, v. gr. absolutionis ( KodMaz(K) p. 456, a. 1239 et saepius), consolationis ( KodWp II p. 20, a. 1289) , gratuitae concessionis ( KodKKr I p. 9, a. 1189) , gratiae (amplioris: KodMp II p. 172, a. 1288 et saepius), gratiarum et libertatum ( KodPol I p. 345, a. 1492) cett.
N. (sensu latius transl. )
łaska; gratia, praec. divinum :
PommUrk VI p. 25 (a. 1321) : divino m-e instigati, a quo bona cuncta procedunt.
KodMp IV p. 427 (a. 1444) : gloriosos diuino m-e reportauimus victorie triumphos.
Item
fortunae :
DŁUG. Hist. V p. 76 : audendum ... omnia et experiendum fortunae m-us in tam inevitabili necessitate statuit.
Iuncturae verbales ad 1—2: munus (-era) alicui afferre; impendere ( ( KodMaz(K) p. 456, a. 1239 ; CodEp III p. 513, a. 1432) ;, impertiri ( KodMp II p. 172, a. 1288) ; item munere honorare ( GALL p. 160,10 sq.), recreare ( DokMp VIII p. 189, a. 1442 et saepius), in munere providere (alicui: PommUrk V p. 254, a. 1316) .
3. remunerantiae et abs. :zapłata,zysk; praemium, lucrum
PommUrk IV p. 416 (a. 1310) : is remunerande m-e non privetur, qui ... beneficencie fomenta subministrat.
SACR. Elucid. fol. a IIb : satis ... m-is reportabo, postquam reuocaueris in animum, quo amore ... quoue cultu te venerer.
N.
sceleris i. poena
PAUL. CR. p. 93, v. 400 : raptor ... pertulit m-a sceleris digna sui.
Glossa Pol.
RFil XXIII p. 308 (a. 1444) : exuim-e «vipandzona od otplati».
III.
1. widowisko,igrzyska; ludi, v. gr. gladiatorum ( DŁUG. LibBen I p. 1 et saepius; ad rem cf. supra IV 545,33 sqq. ) ; item ; equestre; turniej CRIC. in
Tom. VII p. 255 (a. 1525) : omnis ordinis homines ... ad hoc equestre m-us contendebant.
2. obrzęd,uroczystość; caerimonia, v. gr. benedictionis (ecclesiae: DŁUG. Op. p. 21 ) , consecrationis (episcopi: CodEp III p. 22, a. 1447) , litaniarum ac processionum ( ConcPol VI p. 294, a. 1593), item coronationis (syn. actus: Tom. XIV p. 613, a. 1532). Cf. Th. VIII 1666,65 sqq.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)