- F.
- Th.
- S.
- NGl.
- L.
- A.
- N.
I.
1.
(de animantibus) nieszczęśliwy, biedny, godny pożałowania, udręczony;
miserabilis, mali fati, afflictus, sollicitus.
2.
(de rebus) smutny, opłakany, nieszczęśliwy, przykry; miseratione dignus.
Occ.
carmen
żałobny; lugubre (saec.
XVI).
Cf.
MISERANDUS.
II.
podły, nędzny, nikczemny, improbus, vilis.
N.
vulnus
haniebny, niegodziwy;
turpis, foedus, indignus
VAdAnt p. 38,7 : parentes suos ... m-o uulnere prosternunt.Glossa Pol. ad I—II:
GŁOG. Alex. I fol. B VIIIb : m-er Polonice «nędzny».