- F.
- Dc.
- K.
I.
adi. dotyczący
nierządnicy; meretricius, qui meretricis est
COPERN. OpM p. 627 : donationibus nuptias emam: fidem enim m-am emere difficillimum est (Gr. πίστιν έταιρικήν).
II.
subst.
meretricarius,,
-ii
m.
rozpustnik; scortator,
moechus
AKapSąd II p. 600 (a. 1471) : Iohannem furem, latronem, m-um, malum hominem ... appellavit.
ZabDziej II p. 53 (a. 1483) : dicens eum esse m-um, meretrices fovere (ed. fovens) suspectas in domo sua.Ita saepius.