- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- Ha.
- K.
- L.
- N.
- O.
I.
adi.
1.
morski;
intra mare positus,
marinus.
2.
nadmorski, nad morzem położony; circa mare
positus.
II.
subst.
1.
sg.
maritima,,
-ae
f.
(sc. ora, regio) tereny nadmorskie; regiones ad mare sitae, praec. (in Polonia) Pomorze; Pomorania
KADŁUB. p. 156 : dux Fredricus Lotharingie, imperatoris nepos, gener eius Mesconis, dux Boguslaus M-e, gener eius (cf. ChrPP p. 480).
Constr.
abs. vel. sq. gen.
2.
pl.
a.
maritimi,,
-orum
m.
mieszkańcy wybrzeża;
homines ad mare viventes, praec. (in Polonia) Pomorzanie; Pomorani
KADŁUB. p. 54 : quibus omnino confectis non minores virorum rursus vires instaurat, quatuor M-orum acies, totidem Gethicas.
ChrMP p. 495 (= p. 28 Kürb.) : cujus suasu M-orum exercitus valida manu fines Poloniae insiliunt.
b.
maritima,,
-orum
n.
tereny nadmorskie; regiones ad mare
sitae,
praec. (in Polonia) Pomorze; Pomorania
KADŁUB. p. 88 : Boleslao in M-a profecturo, cooperator ille diligens ... fratrem coadiuvat.