trwały, stały, niezmienny; constans, immutabilis

MatFil VI (XVII) p. 132 (saec. XV in.in) : intelligitur de singularibus corumptibilibus, de quibus non est sciencia m-a kathegorica.

SCARB. Sap. II p. 161,6 : si sapientiam ... expetimus, necesse est, ut corda sic composita ... habeamus, quod in eis sit ... sanctitas affectionis stabilis et m-a.

NIC. BŁ. Serm. II p. 184 : illa ergo vera est amicitia et diu m-a, quae est charitatis glutino copulata.

Ita saepius. Cf. MANSURUS.