General
Full Entry
More

MALEFICIUM

Grammar
  • Formsmaleficium
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -ii
  • Part of Speechnoun
  • Genderneutre
Meaning Outline
  • I.
    • 1. malefactum, facinus, flagitium, scelus.
    • 2. malum, defectus, infirmitas
  • II. fascinatio, incantamentum.

Pełne hasło

MALEFICIUM, -ii n.
  • F.
  • Th.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • A.
  • N.
  • K.
I.
1. zły czyn, wykroczenie, występek, zbrodnia; malefactum, facinus, flagitium, scelus.
Additur
publicum ( StPPP III p. 15 et saepius).
Locut. verbales
maleficium committere, facere, perpetrare; item transigere ( CALLIM. Rhet. p. 70 ) , opp. conterere et destruere ( CodEp III p. 514, a. 1432) , reprimere ( KodKrak I p. 205, a. 1444) .
N. constr. sq. gen. explic.
StPPP VI p. 273 (a. 1525) : Derslaus ... de quovis m-o furti ... corporali iuramento se expugnavit.
2. ułomność, niemoc, choroba; malum, defectus, infirmitas
MARTIN. OP. Marg. fol. q 2a : sponsalia ... solvuntur ... item per frigiditatis perpetuum m-um.
ArHist V p. 134 (a. 1457) : Katherina ... petit se a thoro cum Nicolao ... propter sui impotentiam et m-um separari.
II. rzucanie uroku, urok, czary; fascinatio, incantamentum.
N. locut.
maleficium expurgare (igne : HistTart p. 93 ) , recantare ( AKapSąd II p. 853, a. 1528) . Glossae Pol.
RFil XXIV p. 361 (a. 1446) : m-a «zlosczy, czarnokxyanstwa».
GLb p. 61 : m-um, nocumentum proximi per m-a, sortilegia et incantationes «vczarovanye».
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)