- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- N.
I.
żołnierz najemny;
miles mercennarius.
N.
constr.
sq. gen.
DANT.
in
Tom. IX p. 150 (a. 1527) : quod multi et inprimis magnus cancellarius et aliqui Germanorum procerum et peditum 1-um caesaris ... hinc abiverint.
II.
1.
rozbójnik, łupieżca, rabuś; praedo, spoliator.
Distinguitur a
fure
Loco proverbii ap.
JAC. PAR. RefEccl. p. 58 : luce meridiana clarius speculando, ubi l-o sepultus iacet (latro pro latrante i. cane? ).
Additur
gen.
StPPP VIII p. 308 (a. 1389) : pro seruacione Sandconis 1-is regni Polonie.
2.
łotr, hultaj, złoczyńca;
homo malus, nequam,
nebulo.
N. loco
contumeliae
AKapSąd II p. 446 (a. 1477) : pessime l-o alias «szmardze», inique et perverse homo.
ZabDziej II p. 61 (a. 1483) : irruit super eum nobilem verbis ... turpibus, vocans eum ... furem, 1-em, rusticum.Ita saepius.