- F.
- Th.
- S.
- NGl.
- L.
- A.
I.
1.
propr. szczekać,
ujadać; latratus edere,
gannire.
Glossa
Pol.
RFil XXII p. 25 (a. 1466) : 1-ndo «blecoczącz».
N.
part.
praes.
pro
subst.
latrans,,
-ntis
m.
pies; canis
KADŁUB. p. 162 : quid aliud, queso, cruenta 1-um faceret atrocitas inter balatus innocuos?
HUSSOW. p. 29, v. 541 : exercet primas 1-ntum bellua caedes.Cf. Th. VII 2,1013,57 sqq.
2.
transl.
a.
wrzeszczeć, pyskować, ujadać;
obstrepere, maledicere, conviciari.
Constr.
abs., sq.
contra vel in c.
acc.
b.
huczeć, szumieć, hałasować; strepere,
fremere.
N.
constr. sq. abl.
MPH II p. 788 (a. 1135) : Egyptus errore Dyoscori l-at.
N.
(de stomacho) burczeć, domagać się jedzenia; murmurando cibum exposcere.
II.
rabować,
grabić; latrocinari, spoliare
Gramm. p. 223 (saec. XIV) : fur non est latro, quia tempore subtrahit atro, latro l-at luce (laudatur Alex. de Villa Dei ).