General
Full Entry
More

IRREQUIETUS

Grammar
  • Formsirrequietus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um
  • Part of Speechadjective
Meaning Outline
  • I. propr.
    • 1. inquietus, sollicitus.
    • 2. qui sine remissione agitur.
  • II. sine intermissione commotus

Pełne hasło

IRREQUIETUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • S.
I. propr.
1. niespokojny, zaniepokojony; inquietus, sollicitus.
2. nieustanny, nie przerywany; qui sine remissione agitur.
II. meton. nieustannie wstrząsany, poruszany; sine intermissione commotus
ArLit IV p. 358 (a. 1571) : in ... disputatione ... propter impetuosam actionem i-a ipsius cucula saepius mouit risum.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)