- Dc.
- B.
- L.
- H.
- Ha.
- N.
- K.
I.
podać truciznę, zatruć, otruć; venenum praebere,
veneno inficere, imbuere
ArHist V p. 116 (a. 1454) : mulier... hoc marito ... i-to recessit ab eodem.
DŁUG. Hist. V p. 566 : episcopus ... diem obiit ... veneno i-tus.Ita saepius usque ad saec. XVI.
N. in
imagine
ZABOR. Tract. p. 37 : qui modo salamandrae semper vivit in igne, radices ecclesiae, id est sacerdotes, sic i-at et inficit his temporibus, quia omnes rami ecclesiae ab eis peccati venenum assumunt.
II.
part. perf. loco adi.
intoxicatus,,
-a, -um
1.
spowodowany
trucizną; qui veneno sumpto
efficitur
Tom. X p. 99 (a. 1528) : sicut in vita de i-ta et artificiali morte ... ducis nihil penitus constabat, ita in ejus corpore mortuo nulla ... signa veneni ... apparuerunt.
2.
zaprawiony jadem, jadowity;
virulentus
GŁOG. Alex. I fol. Kk VIb : aconita significat venenum i-tum.