General
Full Entry
More

INTERMINATUS

Grammar
  • Formsinterminatus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um
  • Part of Speechadjective
Meaning Outline
  • I. qui non terminat
  • II. imperfectus, ad finem non adductus

Pełne hasło

INTERMINATUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • L.
  • K.
I. act. nie ograniczający; qui non terminat
GŁOG. Anim. fol. P IIIa : corpus ... terminatum dicitur, quod terminat visum nostrum et per quod non possumus videre ... corpus ... dicitur i-um, quod non terminat visum nostrum vt perspicuum vel dyaphanum.
Ib. fol. S IIIa : corpus i-um comparatur ad corpus terminatum sicut potentia ad actum et sicut imperfectum ad perfectum.
II. pass. nie skończony, nie doprowadzony do końca; imperfectus, ad finem non adductus
MPH II (Ebbo) p. 64 : legati causam, pro qua venerant, tractare coeperunt, sed per duos dies i-am reliquerunt.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)