- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- H.
I.
1.
zakaz; interdicendi
statutum, prohibitio (constr.
abs. vel sq.
de).
Additur adi., v.
gr.
divinum (
DŁUG. Op.
p. 65
et saepius) vel
gen.
, v. gr. Ecclesiae (
AKapSąd III
p. 369,
a. 1476)
, legum (
ZABOR. Tract.
p. 56
).
N. locut.
interdictum de aliqua re facere (
PommUrk III
p. 154, a.
1292
;
ib. IV
p. 359, a.
1309)
, inducere (
Dogiel I
p. 563, a.
1540)
.
2.
eccl.
t. t.
ecclesiasticum
et
abs.
:
interdykt, kara kościelna polegająca na wyłączeniu z uczestnictwa w sakramentach i obrzędach kościelnych;
ab usu sacrorum segregatio
(refertur ad personas et ad
loca)
KodWp I p. 133 (a. 1233) : late sunt contra transgressores excommunicacionis seu i-i sentencie.
AConst p. 11 (a. fere 1244) : locus, in quo captus fuerit clericus ... et in quo tenetur, ecclesiastico subjaceat i-o.Ita passim saec. XIII—XVI.
Syn.
excommunicatio maior (
Concl.
p. 214, a.
1536).
Definitionem distinctionesque affert
NIC. BŁ. Tract. fol. 1 VIIIa : i-um secundum Innocentium non est nisi prohibitio hominum habitantium in loco a sacrąmentis ... et ne clerici celebrent diuina vel ministrent sacramenta, et est duplex: quoddam generale et quoddam speciale siue particulare; generaliter interdicitur regnum siue prouincia siue etiam ciuitas vel castrum, particulare vero i-um est, quum de multis ecclesijs vna, due vel tres interdicuntur.
Iuncturae verbales potiores
α. interdictum durat (AKapSąd III p. 96, a. 1503) ; simili sensu stat ( CodEp III p. 110, a. 1461 et saepius).
β.
interdictum
vel
interdicti sententiam (pro aliqua re, in
vel
contra aliquem locum, in aliquo loco) dare
(saec.
XVI); simili sensu
extendere (
AKapSąd III
p. 711, a.
1503
et saepius),
ferre (
JANKO
p. 690
et saepius;
et promulgare :
ZabDziej II
p. 348,
a. 1486
; item
proferre :
ChrMP p. 572 =
p. 100
Kürb.
et saepius),
fulminare (
ZabDziej II
p. 51,
a. 1483
et saepius; etiam
interdicti fulminatio:
ArHist X
p. 224, a.
1554)
, (e)mittere (
UrkBBr
p. 62, a.
1273
et saepius;
ArHist VI
p. 48, a.
1475)
, (super) ponere (
StCrac
p. 7
a. 1328
et saepius;
KodWp III
p. 693, a.
1396),
porro
aliquem (locum) interdicto subicere (
Lites I
p. 50,
a. 1321
et passim),
supponere (
ChrMP
p. 572
= p. 100 Kürb.
et vulgo; sub interdicto ponere:
MARTIN. OP. Chr.
p. 382
et saepius).
Opp.
interdictum absolvere (
AKapSąd III
p. 117, a.
1507
; item interdicti absolutio:
ConcPol X
p. 371,
a. 1406)
, relaxare (
JANKO
p. 690
et saepius; etiam ecclesiam ab interdicto:
AKapSąd III
p. 118, a.
1507)
, resolvere (
DŁUG. Hist. III p. 346)
, tollere (
id. LibBen I
p. 299,
diploma a. 1361
et saepius).
γ. interdicto subiacere (
KodWp III
p. 413, a.
1374)
, sententiis interdicti irretiri (
DŁUG. Hist. III
p. 403
)
, sententias excommunicationis et interdicti incidere (
AKapSąd III
p. 139, a.
1509
; et incurrere:
Concl.
p. 214,
a. 1536).
δ. interdictum (ob)servare (
AConst
p. 11, a.
fere 1244
et saepius); simili sensu tenere (
DŁUG. Hist. IV
p. 268
;
StPPP III
p. 25
),
;item
processum excommunicationis et interdicti obtinere (contra aliquem:
AKapSąd III
p. 72,
a. 1499).
II.
iur.
t. t.
(Pol.
zapowiedź)
1.
oświadczenie zakazujące korzystania z przedmiotów (zwł. z nieruchomości ) oraz podejmowania jakichkolwiek
czynności prawnych z nimi
związanych; edictum, quo omnis rei (praec. immobilis) usus omnisque
iuris actio, quae ad illam
pertineat, interdicitur
KsgZPozn p. 426 (a. 1405) : Theodoricus ipsum Nemsczon ... debuit statuere pro equo, quem recepit in sua hereditate ultra i-um wlgariter «zapowecz».Cf. INTERDICO III 1 INTERDICTIO I 1.
2.
wniesienie pretensji prawnych, roszczenia sądowe; iuris
vindiciae
ArPrawn X p. 298 (a. 1410) : Clemens ... Sbiszconi vendidit sculteciam ... et ... ipse Sbiszco ... sculteciam predictam tenuit per annum et diem ... absque i-o et aresta et quovis impedimento.
Ib. p. 352 (a. 1412) : ex quo ... Jacussius ... tacuit et siluit per annum et diem ... sine aresta et sine i-o ... adhuc silere debet perpetuis temporibus.
3.
(sensu latius transl. ) zapowiedź;
indictio
ArPrawn VII p. 179 (a. 1566) : quisquis damnum dare... alicui voluerit, i-o multae centum nobis regi, domino vero fundi viginti siclorum soluendae coerceatur.