General
Full Entry
More

INSTIGATOR

Grammar
  • Formsinstigator
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -oris
  • Part of Speechnoun
  • Gendermasculine
Meaning Outline
  • I. qui instigai (saec. XV—XVI).
  • II. iur. med.+ officii is, qui nomine sui officii actionem intentat et alterum in ius vocat

Pełne hasło

INSTIGATOR, -oris m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc. [
  • NR
  • ST R
  • ON Y:753]
I. podżegacz; qui instigai (saec. XV—XVI).
II. iur. t. t. officii et abs. : osoba występująca ze skargą z urzędu, oskarżyciel publiczny; is, qui nomine sui officii actionem intentat et alterum in ius vocat
DokMp IV p. 74 (a. 1342) : quibus addamus ... Hermanum ... procuratorem nostrum ... generalem tamquam commissarium et i-em, factorem in causa.
ArPrawn I p. 28 (a. 1412) : procuratorem et i-em ... reverendi patris officii.
Ib. infra rector scole castri Plocensis ... substitutus per dictum S. i-em sive procuratorem principalem.
AKapSąd II p. 46 (a. 1419) : dominus officialis attenta simplicitate eorum deputavit ipsis promotorem et i-em officii ... dominum Symonem cancellarium.
Ita saepissime usque ad saec. XVI med.
Syn.
actor ( StPPP VII p. 246, a. 1548) , delator ( ArLit VII p. 524, a. 1557).
N.
fisci :
RHer III p. 88 (a. 1570) : ad instantiam i-is fisci nostri ex delatione generosi Sigismundi citati sunt nobiles.
Constr.
a. abs. vel c. gen. ut supra. b. sq. contra :
ZabDziej II p. 384 (a. 1487) : i-or contra perversitatem Iudaicam.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)