- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
propr. ten, kto kogoś
ściga, prześladowca;
qui fugientem insequitur,
persecutor.
II.
transl.
1.
ten, kto znieważa, ubliża; calumniator
ConcPol X p. 367 (a. 1406) : i-or cardinalium ... incurrit multas et graves penas.
2.
oskarżyciel (w sądzie);
accusator (coram iudice)
AKapSąd II p. 944 (a. 1512) : Nicolaus ... confessus est ... Iohannem ... i-em infamasse (cf. ib. supra p. 943, a. 1512 : cedendo iuri, liti et cause sibi Nicolao per ... Iohannem occasione ... infamiarum verbalium illatorum ).Cf. INSEQUOR II A 2.
3.
ten, kto za
czymś idzie, czemuś się oddaje; qui alicui
rei studet, sectator
KomKadł p. 380 : iuueni ... insipienti et passionum i-i (vertibili ed. ) et modum in suis actionibus non habenti.Cf. INSEQUOR II B 1..