1. pozbawiony rozumu, niedorzeczny, szalony; insipiens, demens, stultus. Glossa Pol.

GLb p. 53 : i-us «bezrozvmny».

2. pozbawiony czucia, nieożywiony; qui sensu caret, inanimus. II . pass. phil. nie odczuty, nie doznany (w sposób zmysłowy); non sensus, sensu non perceptus

GŁOG. Anim. fol. U IIIa : officium ... estimatiue virtutis est ... ex sensatis i-a elicere ... vt ouis videndo lupum elicit inimicitiam ex figura et motu lupi.

Ib. fol. U IIIb : Avicenna dicit memoriam ... esse reseruatiuam specierum i-arum ex sensatis elicitarum.

Cf. Th. VII 1,1859,70 sq.