- F.
- Th.
- B.
- S.
- N.
- L.
- A.
I.
propr.
de rebus
1.
(de tempore) niepomyślny stan, obrót; incommoditas,
importunitas (saec. XVI).
2.
(de loco, inde a saec. XV)
nierówność (terenu),
niedogodność położenia; status
propter declivitatem
non idoneus.
Eodem sensu
viarum (
DECIUS
p. 92
).
Sensu latius
transl.
voraginum :
MIECH. Chr. p. 93 : quorsumcunque uero progrediebantur, i-e uoraginum absorbebantur ib. paulo supra cumque loca iniqua et angustia ingrederentur ... voraginosa etc.).
II.
transl.
de hominibus
1.
niesprawiedliwość, bezprawie,krzywda;
iniustitia, iniuria. Meton. czyn niesprawiedliwy; factum
iniquum.
N.
iniquitatem portare (ferre)
ponosić odpowiedzialność za przewinienie (także czyjeś); periculum facti (etiam alterius) praestare
CorpJP II I p. 435 (a. 1519) : quilibet debet portare i-em et demeritum excessus sui.
StPPP VI p. 394 (a. 1530) : quia ... equirea non sit ... Katherinae, sed ... ipsius mariti propria, non ... tenetur Katherina ferre i-em mariti.
Constr.
sq.
gen.
2.
niegodziwość, nieprawość;
improbitas, malitia.
Per imaginem dici
tur
iniquitatis caementum :
DokKKr I p. 106 (a. 1378) : cum fraternitas non debeat esse i-is cementum, vel scutum, sed potius charitatis incrementum et aggregatio virtutum.
N. constr.
sq.
ad?
CodVit p. 1004 (a. 1416) : ubi inventa est i-as eius ad odium, dum illud in nobis inique odivit et impedire conabatur, quod multum debuit dilexisse.