- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- N.
I.
propr.
1.
ten, kto składa doniesienie o przestępstwie,
donosiciel; proditor, delator, denuntiator,
accusator.
2.
a.
digitus
et
abs. : palec wskazujący;
digitus pollici
proximus, demonstratorius.
N. locut.
digitum indicem elevare (gestus iurantium:
CodEp
I 2,
p. 266, a.
1472).
b.
horarum, horarius
wskazówka
zegara; gnomon, virgula horologii (saec.
XVI).
II.
meton. et
transl.
1.
znak, wskaźnik, cecha, znamię; signum,
indicium.
Additur
gen. , v. gr.
singularis animi, mentis; item cordis (
DŁUG.
Hist. I p. 110 = I
p. 170
ed.nov.
;
ib. III
p. 296
)
, culpae (
KADŁUB.
p. 70
)
, cuniculi (
DŁUG. Hist. IV
p. 502
)
, imminentis mortis (
MARTIN.
OP. Chr.
p. 91
),
item neomeniarum (
BIEM
p.
47,23)
, obliqui (opp. recti:
GŁOG. Alex. II
fol. 1
IVb
;
BYSTRZ. Elench. fol. p Vb).
;
2.
główna myśl,
streszczenie; summa argumenti,
summarium,
epitome uberioris scripturae (saec.
XVI).
3.
katalog, lista, spis, zapiski, wykaz; catalogus, regestum,
v.
gr.
senatus consultorum (
KodKrak
p. 751, a.
1542)
, iurium (
Dogiel IV
p. 324,
a. 1548)
, nominum (alphabeticus:
MPH V
p. 586,
a. 1535)
.