General
Full Entry
More

INCLINO

Grammar
  • Formsinclino
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -are, -avi, -atum
Meaning Outline
  • I. propr.
    • A. declinare, pronum facere, inflectere.
    • B. intrans. refl.
      • 1. pronum fieri, inflecti, genua flectere. Occ. składać pokłon; cervice prono reverentiam exhibere se alicui obnoxium significare
        • b. + quieti cubitum ire.
        • c. demitti, ruere (de
      • 2. + die vergere.
      • 3. se vertere, iter aliquo capere.
  • II. transl.
    • A. trans.
      • 1. acclinare, v. gr.
      • 2. convertere, dirigere, intendere, v. gr.
      • 3. in peius commutare, in discrimen (casum) adducere.
      • 4.
        • a. adducere, impellere, hortari.
        • b. efficere, provocare, creare.
    • B. intrans. refl.
      • 1.
        • a. propensum esse, indulgere, favere, studere.
        • b. evenire, in aliquid verti.
      • 2. se dirigere, tendere.
      • 3. in peius commutari, in discrimen ire, labi.

Pełne hasło

INCLINO, -are, -avi, -atum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • A.
  • N.
  • K.
I. propr.
A. trans. pochylać, nachylać, schylać, zginać; declinare, pronum facere, inflectere. Glossa Pol.
RFil XXV p. 150 (saec. XV med.med) : i-vit «nalomyl» (i. infregit ).
Praec. a. partes corporis (caput, frontem, genua).
N.
femora mulieribus:
SSrSil I p. 368 (a. 1482) : hic ... pater ... i-vit ... ut alter Salomon, femora sua mulieribus (cf. Vlg. Eccli. 47, 21 ).
B. intrans. (item refl. et mediopass.).
1. pochylać się, kłaniać, klękać; pronum fieri, inflecti, genua flectere. Occ. składać pokłon; cervice prono reverentiam exhibere
HistTart p. 89 : eidem idolo i-ant ad meridiem quasi deo.
Inde: uznać się czyimś poddanym; se alicui obnoxium significare
GALL p. 110, 11 : ipse quoque dux Pomoranorum adveniens Bolezlauo i-vit eiusque residens (ed. residentis) equo se servicio et milicie deputavit.
Ib. p. 115, 3 : ipse dux Bolezlauuo primus omnium i-vit (cf. ChrPP p. 462).
b. quieti kłaść się na spoczynek; cubitum ire.
c. zapadać się, opadać; demitti, ruere (de aedificiis, ponte).
2. (de die sim.) skłaniać się, chylić ku końcowi; vergere.
3. kierować się, iść w jakimś kierunku; se vertere, iter aliquo capere.
II. transl. et in imagine
A. trans.
1. skłaniać, przychylać; acclinare, v. gr. animum, auditum, aures; item compassionem animi ( KADŁUB. p. 204 ) , cor (ad aliquid faciendum: ArHist XI p. 161, saec. XV med.med).
N. appellationem diei dominicae (a primis introitus verbis
inclina Domine aurem tuam Vlg. Ps. 16,7 et alibi)
RachJag p. 35 (a. 1389) : dominica I-a Domine.
Item de
collecta :
KodUJ II p. 141 (a. 1454) : imponendo ... memoriam pro anima nostra per collectam I-a.
Ib. IV p. 130 (a. 1533) : missa ... pro defunctis cum collecta I-a vel Propitiare.
Occ. servitium świadczyć; praestare
PommUrk IV p. 86 (a. 1303) : ob servicium ipsorum speciale ... nostre matri ac nobis multifariter i-tum.
2. kierować coś, zwracać; convertere, dirigere, intendere, v. gr. oculos, faciem sim.; item admirationem alicuius in se ( DŁUG. Hist. I p. 386 = II p. 150 ed. nov. ).
3. odmieniać na gorsze, doprowadzać do upadku; in peius commutare, in discrimen (casum) adducere.
4.
a. nakłaniać, zmuszać, przekonywać, zachęcać; adducere, impellere, hortari.
b. spowodować, wywołać, sprowadzić; efficere, provocare, creare.
B. intrans. (item refl. vel mediopass.)
1.
a. skłaniać się ku czemuś, przychylać, sprzyjać; propensum esse, indulgere, favere, studere.
b. przybierać jakiś obrót, przechylać się w jakąś stronę; evenire, in aliquid verti.
N. de
alea ( Tom. V p. 372, a. 1521 : brevi ... conjici poterit, quorsum hec alea i-vit), simili sensu de fortuna (
DŁUG. Hist. IV p. 54 : ambiguum erat, in quam partem i-ret fortuna).
2. kierować się, zmierzać w jakimś kierunku, dążyć; se dirigere, tendere.
N.
ad devia i. q. declinare
AAlex p. 455 (a. 1505) : Prussiani subditi ... tanquam ad devia i-ant.
Praec. phil. t. t.
STOB. Aret. fol. h IIIb : vnus homo plus naturaliter i-atur ad vnam virtutem quam ad aliam et sic poterit exercitari circa diversa apera.
BYSTRZ. Log. fol. a VIb : habitus ... non i-at ad obiectum nisi quia i-at ad actum, nec causatur ab obiecto nisi mediante actu.
Ib. fol. b Ib : accipitur logica pro noticia i-nte potentialiter ad considerandum plura complexa.
Ita saepe. Additur naturaliter ( et saepius), potentialiter ( ), virtualiter ( BYSTRZ. Log. fol. b Ib).
3. zmieniać się na gorsze, podupadać; in peius commutari, in discrimen ire, labi.
Constr. ad
I—II: a. sq. gen. ?
KodKKr I p. 8 (a. 1189) : impium ... est ... maternis calamitatibus non commisereri filium, cum omnis omnino etiam carnalis fauor parentum i-et.
b. sq. dat. (personae vel rei). c. sq. ad. d. sq. coram :
GŁOG. Phys. fol. b 2b : coram maioribus et dominis genua i-amus.
Id. Alex. I fol. D IIb : clientes i-ant se coram domino suo.
e. sq. in c. acc. f. sq. sub :
HistTart p. 101 : se i-ntes sub fortissimis clipeis iunctis.
g. sq. super :
CodEp III p. 326 (a. 1483) : Christus i-et gloriosam faciem super me miserum.
StPPP II p. 904 (a. 1495) : consules se super hoc i-erunt et responsum dederunt.
Cf. Th. VII 1,942,43 sq. ; 943,2; 946,3. h. sq. adv. loci.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)