- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- B.
- (subst.),
- L.
- N.
I.
1.
phil.
wyobrażeniowy, istniejący w
wyobraźni; imaginatione fictus, qui (sola)
imaginatione exsistit,
v.
gr. circulus (
ALBERT.
p. 22
)
, dimensio (
STOB. Parv. fol. E IIa)
, conceptus (
BYSTRZ. Log. fol. d VIb)
, ens (
GŁOG. Don. fol. D IVa).
N.
gram.
genus :
GŁOG. Don. fol. F Vb : triplex est genus nominis, scilicet reale, vocale et i-um.
Ib. infra genus ... i-um ... cognoscitur a similitudine alicuius proprietatis generis realis et sic dicimus hoc nomen lapis esse generis masculini (cf. contextum infra ).
Abs. loco
subst.
imaginarium,,
-ii
n.
byt urojony; res
imaginatione ficta
BYSTRZ. Log. fol. o IIa : indiuisibilia non sunt pura y-a, sicut dicunt nominales, sed sunt vere entitates positiue.
Ib. fol. x VIb : licet figmenta nihil sint reale, tamen sunt aliqua y-a et hoc sufficit ad hoc, quod possint per vocem significari.
2.
zmyślony, urojony, fałszywy; simulatus,
fictus, inanis.
Opp.
ad
1—2: positivus
(cf.
et
STOB. Parv. fol. E
IIa)
, realis (cf.
et
WŁODK. Tract.
p. 250
et saepius), verus (cf.
et
GŁOG. Don. fol. F Vb).
II.
myślowy, umysłowy;
qui ad cogitationem spectat
Tom. X p. 339 (a. 1528) : multa sunt, que ... certius manuum attactu, quam i-a contemplatione tractari ... possunt.