- F.
- Th.
- Bl.
- S.
1.
darować, wybaczyć, przebaczyć; veniam dare,
indulgere.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
dat.
c.
sq.
acc.
d.
sq.
super
c.
abl.
NIC. BŁ. Tract. fol. n VIa : i-ant igitur doctores super styli et materie ruditate.
ArHist V p. 105 (a. 1452) : petens cum lacrimis ... sibi ... super hys i-i et indulgeri.
II.
1.
ulegać; cedere
KsgGrWp I p. 96 (a. 1390) : quod idem Paulus fecit ipsorum peticionibus i-ns.
2.
(error grammaticorum) nie znać, nie wiedzieć;
ignorare, nescire
GŁOG. Alex. I fol. O VIIb : i-o ... quando habet -itum, tunc significat veniam dare ... sed quando habet -otum, tunc significat ignorare, nescire.