- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- N.
nieznany, nieznajomy, obcy; minime notus, incognitus vel
non(dum) cognitus, peregrinus
I.
de rebus (praec.
abstr., rarius de concr. ). Abs. loco
subst.
ignotum,,
-i
n.
to co nieznane, niewiadome; id quod incognitum
est (praec.
phil. ;
opp.
notum).
N. locut.
α.
impers. ignotum
est (sq.
enunt.
interrog.
).
β.
silenti et ignoto agmine
ukradkiem, potajemnie; furtim,
clandestine, occulte
DŁUG. Hist. II p. 520 (= IV p. 278 ed. nov.): quam Poloniam Lithuani dum ... tam silenti et i-o agmine, ut quoslibet praetereuntes fallerent, ingressi fuissent.
2.
de hominibus.
N.
homo
człowiek nie należący do pewnej wspólnoty,
zwŁ. rodowej, obcy, postronny, występujący najczęściej jako świadek
sądowy, szczególnie w
sprawach dotyczących wychodźstwa kmieci; homo, qui ad
aliam familiam pertinebat,
alienus, externus, praec. testis in iudicio
AGZ XIV p. 127 (a. 1444) : nobilis Iohannes ... actor statuet ... homines reclinatores ... homines regales i-os alias «opcze», qui iurabunt.
Ib. p. 293 (a. 1450) : si homo nomine Zynow domini Pyeczichosczki i-us alias «opczi» recognoscet etc.
Abs. loco
subst.
ignotus,,
-i
m.
cudzoziemiec, obcokrajowiec;
alienigena, extraneus
CorpJP III p. 574 (a. 1520) : volumus ... ut in portis civitatum et oppidorum ... ingressum et exitum ciuiuslibet i-i et externi observari ... faciatis.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
dat.
c.
sq.
abl.
d.
sq.
ab :
BYSTRZ. AnalPost fol. a IVa : subiectum idem esse notum et i-um ab eodem intellectu (cf. Th. VII 1,322,19 ).c. sq. enunt. interrog.