General
Full Entry
More

HONORIFICUS

Grammar
  • Formshonorificus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um
  • Part of Speechadjective
Meaning Outline
  • I.
    • 1. qui honorat, honorem praestat (de hominibus et rebus).
    • 2. munificus, liberalis
  • II.
    • 1. honoris plenus, honorabilis, honestus.
    • 2. magnificus, amplus, eximius

Pełne hasło

HONORIFICUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • L.
  • K. (subst.
  • n.)
I.
1. (o ludziach) pełen szacunku, (o rzeczach) zaszczytny, honorowy; qui honorat, honorem praestat (de hominibus et rebus).
2. hojny, szczodry; munificus, liberalis
MARTIN. OP. Chr. p. 226 : fuit ... Theodosius erga omnes h-us, verum effusior in bonos.
Cf. Th. VI 2939,74.
Constr. ad
1—2: a. sq. dat. b. sq. erga. c. sq. in c. acc.
II.
1. dostojny, czcigodny, zacny; honoris plenus, honorabilis, honestus.
2. okazały, wystawny; magnificus, amplus, eximius
DokMp I p. 21 (a. 1303) : ipsi nuntio et equitaturis suis expensas condecentes (ed. concedentes) et h-as ministrabit.
Tom. IV p. 230 (a. 1517) : hospitium ... habebamus cura caesaris ... h-entissimum.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)