- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
de loco
1.
(na pytanie
gdzie?
) tu, tutaj; (quaeritur ubi?) hoc
loco.
N.
locut.
α.
hic et nunc :
MatFil IV p. 11 (saec. XIV) : essentia substantiarum compositarum stat sine conditionibus individuantibus scilicet hic et nunc, sed intellectus non est sine hic et nunc.
Ib. p. 33 : anima ... recipit immaterialiter, intentionaliter, sub hic et nunc, materia autem e contra.Ita saepius.
β. hic loci
i. q. in hoc loco
CracArt III p. 167 (a. 1552) : probaturus ... Bartholomaeum hic Cracovia emanere hicque loci esse educatum.
2.
(na pytanie dokąd?
) tu, tutaj, do tego miejsca; (quaeritur quo?)
ad hunc
locum.
II.
(de tempore) teraz;
nunc.
N. fere i. q.
teraz, w życiu doczesnym; hac in vita (opp.
in futuro;
cf.
Th.
V12758, 23 sqq.)
KodWp I p. 15 (a. 1138—1144) : quicumque villam ... ecclesie ... subtraxerit ... iram ... Domini et hic et in futuro patiatur.
Ib. II p. 33 (a. 1290) : conservantes eandem donacionem et hic ... gaudeant sospitate et in futuro felicitate continua perfruantur.Ita saepius.