- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
I.
propr.
1.
a.
picie;
potio.
Dicitur
longus (
KADŁUB.
p. 35
),
opp.
moderatus (
DŁUG. Hist. I p. 342 =
II
p. 105
ed. nov.
).
N.
Dominici calicis (
NIC. BŁ. Serm.
III
p. 97
).
In imagine
*SSrSil II p. 121 (a. 1267) : a-u nove capta dulcedinis extunc amarum censuit quidquid calix propinat aureus Babilonis.Audacius translatum
DŁUG. Op. p. 237 : post supernae dulcedinis h-um, quem in utriusque parentis pectore verbis in superni fontis fluenta hiantibus seruerat ... Cunegundis in Polonicum regnum reversa est.
b.
łyk, haust;
potus.
N.
locut.
aequalis
picie kolejką; modus bibendi ita, ut omnes
convivae eundem modum
potionis bibant
ConcPol X p. 447 (a. 1446) : statuimus, quod tabernas ... devitent, a crapula et ebrietate se abstineant, nec ad equales h-us se vel alios incitent clerici.Cf.
2.
napój, trunek;
potio, liquor.
N.
glossam Pol.
GLb p. 48 : h-us, bibitus, «trvnek».
II.
transl.
tchnienie, natchnienie;
spiritus, afflatus
DŁUG. Op. p. 242 : Kunegundis ... Virginem Mariam et beatissimum Stanislaum ... frequenti pulsabat prece ... ut animum suum in eas operationes per divini Spiritus h-um dirigerent.
PAUL. CR. p. 120, v. 31 : tu s. Catharina sincerae ... catervae docta divinos tribuas puella ... h-us ... almos.