- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- L.
taki, którego można
skosztować; qui gustari potest
MATTH. Dial. fol. CXIa : quid est, quod sic conuenienter gustum reformare et cordis palato possit sapere, sicut corpus et sanguis Ihesu Christi, que sola sub forma g-i proponuntur.
GŁOG. Anim. fol. K Va : visibile secundum naturam est prius audibili, odorabili et g-i.
Ib. fol. R Va : non est dubitandum, quin sint plures species saporis secundum diuersarum rerum (ed. rerem) g-ium naturam, ymmo quodammodo sapor in infinitum multiplicatur et variatur.
WROCŁ. Epit. fol. p IVb : gustus est g-is et non g-is.
Ib. infra g-e dicitur, quod est conueniens gustui secundum naturam; non g-e dicitur, quod paruum habet saporem vel excellentem et corruptiuum gustus.