- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
- N. (-o)
I.
refl. chwalić się,
szczycić, chlubić czymś
(kimś); de se praedicare, gloria et
praedicatione se efferre; (sensu
negativo) przechwalać się, chełpić; se
iactare, ostentare.
Glossa
Pol.
RFil XXIV p. 352 (a. 1448) : g-ri «falbycz».Occ. znajdować w czymś upodobanie, cieszyć się czymś; delectari aliqua re
RFil XXV p. 155 (a. 1450) : g-atur «kocha scha».
Ib. p. 141 (a. 1466) : nec in deliciis nec in divitiis g-antur «ny chochaya».
Constr.
a. abs. b.
sq.
de, ex, in c.
abl. , super.
N.
de (in) se
ipso :
DŁUG. Hist. II p. 444 (= IV p. 198 ed.nov.) : papa ... respiciebat se ipsum ac totus solvebatur risu, quasi g-ns in se ipso.
GŁOG. Phys. fol. E Ia : homo pilosus in uentre ... de se g-atur.c. sq. acc. c. inf.
II.
pass. być chwalonym,
wielbionym, doznawać
chwały; glorificari,
honorificari.
Constr.
sq.
in c.
abl.
(loci vel personae).