General
Full Entry
More

GARRITUS

Grammar
  • Formsgarritus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -us
  • Part of Speechnoun
  • Gendermasculine
Meaning Outline
  • I. avium clamor
    • a. de hominum cantu
    • b. de hominum sermonibus (e quibus tanquam ex avium clamore augurari potest)
  • II. garrulitas, ineptiae

Pełne hasło

GARRITUS, -us m.
  • F.
  • Th. (rec.),
  • Bl.
  • Dc.
  • N.
[acc. pl. garritos cf. infra 28.]
I. głos ptaków; avium clamor
MPH II p. 78 (Herbord) : gruum in ramis arborum nidos habentium nosque g-u et plausu nimis infestantium.
RRud p. 53 : auguria, id est coniectio futurorum per auium g-us.
Ita saepius.
Dicitur de voce
hirundinum ( MARTIN. OP. Chr. p. 404 ) , corvorum ( JAC. PAR. Serm. fol. 79b ). Cf. Th. VI 1697, 78.
N. meton.
a. o śpiewie ludzkim; de hominum cantu
KrMU p. 93, 104 (saec. XIV—XV) : in masculinos g-os veluti equus in equirinos hymnicos (i. hinnitus ) vocem exaltavit.
b. o gadaniu ludzkim (z którego można coś wróżyć jak z głosu ptaków); de hominum sermonibus (e quibus tanquam ex avium clamore augurari potest) CRIC. in
Tom. VIII p. 11 (a. 1526) : quotidie hic novos g-us ... audimus, ex quibus gravem aliquem casum reipublice nemo non ominatur.
II. gadanie bezsensowne; garrulitas, ineptiae
LIBAN fol. A 4a : alias nescio, quid praeter g-um effundimus et inutilem sermonem dispargimus.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)