- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- Dc.
- N.
[acc.
pl. garritos cf.
infra 28.]
I.
głos ptaków;
avium clamor
MPH II p. 78 (Herbord) : gruum in ramis arborum nidos habentium nosque g-u et plausu nimis infestantium.
RRud p. 53 : auguria, id est coniectio futurorum per auium g-us.Ita saepius.
Dicitur de voce
hirundinum (
MARTIN. OP. Chr.
p. 404
)
, corvorum (
JAC. PAR. Serm.
fol. 79b
).
Cf. Th.
VI 1697, 78.
N.
meton.
a.
o śpiewie
ludzkim; de hominum cantu
KrMU p. 93, 104 (saec. XIV—XV) : in masculinos g-os veluti equus in equirinos hymnicos (i. hinnitus ) vocem exaltavit.
b.
o gadaniu ludzkim (z którego można coś wróżyć jak z głosu ptaków);
de hominum sermonibus (e quibus tanquam ex avium clamore
augurari potest)
CRIC.
in
Tom. VIII p. 11 (a. 1526) : quotidie hic novos g-us ... audimus, ex quibus gravem aliquem casum reipublice nemo non ominatur.
II.
gadanie bezsensowne;
garrulitas, ineptiae
LIBAN fol. A 4a : alias nescio, quid praeter g-um effundimus et inutilem sermonem dispargimus.