- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- B.
- L.
I.
propr.
1.
(s)kradziony, potajemnie zabrany; furto, clam
ablatus.
Glossa
Pol.
RFil XXII p. 15 (a. 1466) : f-am gulam «crathnyonego zarloczswa».
N. in
imagine
CodEp I 2, p. 316 (a. 1453) : in lectitando volumen illud aliquot absumerem ... menses ... nisi ... f-is nocturnis temporibus haesissem ad lectionem.
DŁUG. Op. p. 631 : lectione illius opusculi … f-is temporibus, et dum a certis occupationibus abest, usurus.
2.
dotyczący kradzieży;
qui ad furtum, fures
pertinet;
praec.
poena
grzywna za
kradzież; furti multa
TPaw III p. 47 (a. 1387) : stetit omnes terminos ... super ... suum filium pro furticinio et pro pecunijs furtiue receptis ... et ... acqisiuit et sibi tenetur penam f-am.
KsgGrWp I p. 30 (a. 1387) : dominus Nicolaus ... contra scoltetum ... mansit penam f-am.
AGZ XI p. 51 (a. 1430) : capitaneo cum tribus marcis penam f-am adiudicavimus.Ita saepius.
N. locut.
α.
res
kradzież;
i. q. furtum
UrkOel p. 81 (a. 1249) : quitquid moveretur questionis de qualicunque maleficio ... vel ... rebus f-is ... omne ... super premissis judicium ad castellanum ... pertineret.
TPaw III p. 126 (a. 1389) : rota: sicut Arnoldus in f-a re non fuit nec in spolio ... nec alicui fecit aliquid furtiue.
Additur
gen.
StPPP XII p. 210 (a. 1522) : extiterat inculpatus pro re f-a pecuniarum.
β.
signum rei furtivae
oczywisty dowód kradzieży, tzw.
lice; furtum deprehensum, res, quae
in lite furti argumentum
est
CorpJP III p. 438 (a. 1519) : debet talem furem ... cum signo f-ae rei, alias «z licem» ad iudicium adducere,
γ.
adv.
re furtiva
po złodziejsku;
furtim, furtive, clandestine
TPaw III p. 23 (a. 1386) : Clemens ... non ... spoliavit Paulum re f-a nec ad ipsius domum spolium deduxit nec hujus utilitatem habet.
Ib. p. 344 (a. 1395) : non subtraxit ... pecuniam Pauli re f-a nec habet utilitatem.Ita saepius usque ad saec. XV ex.
δ.
modo furtivo
z powodu kradzieży, o kradzież; ratione furti
TPaw III p. 232 (a. 1392) : pro mele ... ipsam dominam inculpabat f-o modo.Cf. FURTIVE III.
II.
transl.
ukradkowy, tajemny, skryty, sekretny,
cichy; clandestinus, occultus, absconsus, secretus
(v.
gr. ex(in)cursio, iter, via, monetae officina
sim.).
Dicitur item
ignis (
Dogiel V
p. 30, a.
1308
;
SSrSil XVII
p. 22, a.
1506)
, mors (
ŁASKI ComPriv
fol. 181b
)
, tempus (
AGZ XIX
p. 470,
a. 1500)
, tractura piscium (
AKapSąd II
p. 6,
a. 1409)
, vigiliae (
VINC.
p. 282
).
Iuxta ponitur
nocturnus (
CodEp I 2,
p. 316, a.
1453
;
AGZ XIX
p. 470, a.
1500).
N.
locut.
pede furtivo
ukradkiem, potajemnie, niepostrzeżenie, jak
złodziej; clam, furum modo
CRIC. p. 174, v. 14 : cuncta mihi eripuit ... f-o veniens mors scelerata pede.