phil.
t. t.
cecha jakiejś rzeczy stanowiąca o tym,
że się ją odrzuca,
odrzucalność; rei vitandae natura
MATTH. Rat. p. 96 : mirabile est, unde veniat peccato illa immensa f-as, cum praecipue videatur ex hoc fugibile, quia malum ... si ergo sola malitia facit ipsum fugibile, quomodo dat sibi maiorem f-em, quam ipsamet est?
Ib. infra tam immensa f-as peccati consurgit ex immensa honorabilitate Dei.
BYSTRZ. Top. fol. t IVb : non oportet determinare ... de his, que multum differunt in eligibilitate et f-e.