- Th.
- Bl.
[comp.
fugitantior :
CRIC.
in
Tom. XIV
p. 417 (a.
1532)
:
fama hominum ... tanto tenacior
eorum, qui sunt illius
fugitantiores.]
daleki od czegoś, unikający czegoś; expers, abhorrens.
Constr.
sq. gen.
obi. (ut supra).