- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
I.
propr.
1.
źródlany, dotyczący źródła; qui ad fontem pertinet.
2.
mieszkający koło źródła;
qui ad fontem habitat
GŁOG. Alex. I fol. I VIb : a 'fons’ dicitur f-us, -a, -um, id est habitans iuxta fontem.
Ib. fol. n Ib : f-us est circa fontem habitans.
II.
transl.
niewyczerpany, stale płynący;
inexhaustus, perpetue fluens,
iugis
CodEp III p. 246 (a. 1476) : f-a Dei clemencia duplici virga in Turcum pro nobis ... certare dinoscitur.