- F.
- Th. (rec.),
- Dc.
- B.
- A.
- N.
- K.
iur.
t.t. dziedzic powierniczy zobowiązany przez spadkodawcę do
uwzględnienia w spadku wymienionej w testamencie osoby trzeciej;
heres fiduciarius, qui hereditatis
fidei commissae partem alteri cuidam
heredi a testatore designato tradere
obligabatur
AConst p. 138 (a. 1279) : si forte executores ultimarum voluntatum aut heredes vel f-ii eorum, qui hujusmodi donationes ... legata sive relicta seu fideicommissa ... non curarent ... adimplere, archiepiscopi ... ad exequendum ... predicta ... compellant eosdem.
KodKrak p. 105 (a. 1393) : ciues ... ciuitatis Cracoviensis in extremis laborantes viros spirituales ... f-os siue tutores suorum puerorum in bonis mobilibus ... constituunt.
KsgŁawKr p. 221 (a. 1393) : Sulko nomine ... Petri ... episcopi ... et Spitkonis pallatini ... executorum, tutorum et f-orum testamenti et ultime voluntatis condam ... Gothifridi ... domum ... eiusdem Gothifridi ... resignavit.
CracArt II p. 149 (a. 1518) : quittans ... Casparem ... tanquam fidei commissarium et successores eius de huiusmodi 300 ducatis.Ita saepius saec. XIII—XVI.
N.
glossam Pol.
GLcerv p. 566 : f-us ille est, cuius fide» legatum vel relictum continetur, „porucznik” executor.Cf. Th. VI 654, 51 sqq.
Constr.
abs. vel
sq. gen. (personae
vel rei, ut supra).