I. (w starożytnym Rzymie) fecjał, członek kolegium 20 kapłanów sprawującego nadzór nad przestrzeganiem prawa narodów; unus e viginti sacerdotum populi Romani, penes quos rerum publice repetendarum, belli indicendi suscipiendique et iungendorum foederum potestas erat et administratio (saec. XVI).

II. herold, wysłannik, rzecznik; praeco, nuntius, legatus

DŁUG. Hist. II p. 485 : etsi Henricus ... dux missis ... ad Przemislaum Maioris Poloniae ducem ... f-bus castrum ... Olobok sibi reddi petiisset etc.

Ib. III p. 520 : rex ... f-es primum ad illum ducem Opoliensem mittit.

DANT. in

Tom. X p. 61 : oratores ... habitis ... ad id secum f-bus seu, ut vocant, regum suorum heraldis ... caesari bellum indixerunt.

Ita saepius.