- F.
- Th.
- L.
I.
(w starożytnym Rzymie) fecjał, członek kolegium 20 kapłanów sprawującego nadzór nad
przestrzeganiem prawa
narodów; unus e viginti sacerdotum populi Romani, penes quos rerum publice
repetendarum, belli indicendi
suscipiendique et iungendorum foederum
potestas erat et administratio (saec.
XVI).
Inde
II.
herold, wysłannik, rzecznik;
praeco, nuntius, legatus
DŁUG. Hist. II p. 485 : etsi Henricus ... dux missis ... ad Przemislaum Maioris Poloniae ducem ... f-bus castrum ... Olobok sibi reddi petiisset etc.
Ib. III p. 520 : rex ... f-es primum ad illum ducem Opoliensem mittit.DANT. in
Tom. X p. 61 : oratores ... habitis ... ad id secum f-bus seu, ut vocant, regum suorum heraldis ... caesari bellum indixerunt.Ita saepius.